Bugun...
Reklam
Reklam
Kore çizgi filmlerindeki sır

F. Betül Salmanoğlu Kore'den Notlar
koredennotlar@gmail.com
facebook-paylas
 


Çocuklarla oturup çizgi film seyrederken içten içe tırsıyorum. Ekranda imajı çizilen anne, öyle sabırlı öyle pozitif ki, tam tamına doğaüstü bir yaratık. Çocuklarımın bir o anneye, bir de bana bakıp iç geçirmelerinden, bir gün gelip de “Sen niye bu çocuğun annesi gibi olamıyorsun?” diye hesaba çekmelerinden korkuyorum. Sonra birbirlerini teselli etmelerinden, “Bizim de nasibimize bu düştü kardeşim, naparsın!” demelerinden... 

Çizgi filmlerimizde çok fazla `model aile` vurgusu yapılıyor. Annelere parmak ısıttıracak anneleri çiziyor da çiziyorlar. Duvarı baştan aşağı boyamış oğluna tebessüm edip: “Ah benim canım oğlum, sanatçı mı olacaksın yoksa?” diyebilen sinirleri alınmış anneler... Kızının mutfakta başına bir çuval unu geçirmesine rağmen sakin kalabilen “A benim tatlı kızım, ahçılığa mı özendin?” diyebilen ‘vur kafasına al lokmasını’ türünden mazbut anneler... Çizmesi kolay tabii... Orayı temizleyecek olan ‘çizer’in kendisi değil çünkü...

Bunun yanında ideal anneyi görmeye de alışmış gözlerimiz. Türkiyede sevilen meşhur Kayu karakteri bir keresinde banyoya girmemekte ısrar edince Kayu`nun annesi kaşını çatmıştı da anneler arasında olay olmuştu. Kayunun annesi de kaşını çatabiliyormuş diye... Bizdeki olmazsa olmaz aile odakli çizgi filmlerden sonra gözüm ister istemez kore çizgi filmlerine kayıyor. Özellikle 6 yaş altı Güney Koreli çocuklar tarafından çok sevilen(bir kısmı ülkemize de teşrif etmiş olan) Pororo, Polly, Tayo, Vroomitz ve Cocomong ayrıca Mini Hutos çizgi filmlerinin annesiz ve babasız karakterler olduğunu biliyor muydunuz? Bugün bu muammayi sizlerle de paylaşayım istiyorum.

Pororo bir garip penguendir... Yakın arkadaşları ayı, tilki ve köstebekle karlar içinde annesiz babasız mutlu mesut yaşamaktadır. Günün birinde bir yumurtayla karşılaşır. İçinden ‘Krom!’ demekten başka bir şey bilmeyen bir dinazor yavrusu çıkar. Adını ‘Krom’ koyarlar. Aile olmayan bu çizgi dizide Krom, Pororo`nun yeni doğmuş kardeşi gibidir.

Polly bir polis arabasıdır. Yakın arkadaşları Ambo( ambulans), Helly( helikopter) ve Roy(itfaiye arabası) ile zorda kalanların yardımına koşarlar. Bu çizgi dizide de anne babayı göremezsiniz. Arabalarla dolu olan bu çizgi dizide santral telefonu başında bir kızcağız durur ama herhangi bir şeyi temsil ettiğini söyleyemeyiz.

Tayo çook sevimli bir mahalle otobüsüdür. Arkadaşları Logy(yeşil), Kani(kırmızı) ve Rani(sarı) ile otobüs garajında yaşamaktadır. Her işlerine koşturan tamirci ablamız onlara annelik yapıyor gibidir. Cüsseli gövdesi ve kalın sesiyle bir baba imaji çizilmeye çalışıldığı belli olan iki katlı ‘city tour’ otobüsüyse mahallenin ağabeyi gibi arada bir çıkar karşımıza.

Vroomitz hayvan ile yarış arabası karışımı bir varlıktır. Başroldeki arabamız ise bir çitadır. Arkadaşları ceylan, zürafa, panda ve maymun da aslında birer arabadırlar. Bir baykuş öğretmenin bile bulunduğu bu çizgi dizide karakterlerin anne ve babası bulunmaz. Her nasıl oluyorsa çitanın sadece amcası ve dedesi vardır. 
Bu sırrı çözebilir miyiz bilmiyorum. Bizim ülkemizde ısrarla ailenin önemine vurgu yapılan 6 yaş altı çocuklarının çizgi filmlerine, Güney Kore’de neden özellikle anne ve baba karakterini koymamayı tercih ediyor olabilirler? Bir değil iki değil, en sevilen tam tamına bu altı çizgi dizide(sayı fazlalığından son ikisinden bahsetme gereği duymadım) sadece arkadaşların olması bize neyin ipucunu veriyor? Biz aileyi hallettik, arkadaş meselesini çözemedik mi diyorlar yoksa tam tersi boşanmaların arttığı günümüzde aile meselesi gitgide çetrefilli bir meseleye mi dönüşüyor? Çocuklarını yalnız başına büyüten annelerin çoğaldığı bir dünyada model aile çizmek artık cesaret mi istiyor? Ya da çizgi film bile olsa ‘anne baba figürü’ çocuğun hayal dünyasını kısıtlayan kavramlara mı dönüştü? 

Her ne kadar Güney Kore çizgi filmlerindeki sınır tanımaz hayal dünyası bizi kendine doğru çekmeye çalışsa da, (çıtayı yükselten ideal annelerle başım dertte olmasına rağmen) ben sanırım yine de aileli çizgi dizileri tercih edeceğim. Çocuklardan çok, anne babalara ders mahiyetinde olan anne babalı çizgi dizileri seyrederken, bir şöyle aynaya bakıp, üstüme başıma çeki düzen verebilmek için, “Haydi çocuklar, çizgi filmi kapatalım. Annenizin anne olma zamanı, yani oyun zamanı!” diyebilmek için, sanırım gene de o mükemmel annelere katlanmam gerekecek.

 



Bu yazı 1847 defa okunmuştur.

YORUMLAR

Henüz Yorum Eklenmemiştir.Bu Haber'e ilk yorum yapan siz olun.

YORUM YAZ



7 + 8 =

FACEBOOK YORUM
Yorum

YAZARIN DİĞER YAZILARI

FOTO GALERİ
VİDEO GALERİ
ÇOK OKUNAN HABERLER

Güney Kore denince akla ilk hangi marka geliyor?


SON YORUMLANANLAR HABERLER
YUKARI